Wpisany przez Administrator    sobota, 11 sierpnia 2012 08:09 Drukuj
Nasz Patron

 

milosz

 

Biografia

ur. 30 czerwca 1911r. w Szetejniach na Litwie. Poeta, prozaik, eseista, tłumacz. Laureat nagrody Nobla w roku 1980 i wielu innych prestiżowych nagród literackich, tłumaczony na czterdzieści dwa języki. Doktor honoris causa wielu uniwersytetów w USA i w Polsce, honorowy obywatel Litwy i miasta Krakowa.

Bibliografia (twórczość)
  •   Poemat w czasie zastygłym
  •   Trzy zimy
  •   Świat, poema naiwne
  •   Ocalenie
  •   Zniewolony umysł
  •   Światło dzienne
  •   Dolina Issy
  •   Zdobycie władzy
  •   Traktat poetycki
  •   Kontynenty
  •   Rodzinna Europa
  •   Król Popiel i inne wiersze
  •   Gucio zaczarowany
  •   History of Polish Literature
  •   Miasto bez imienia
  •   Widzenia nad Zatoką San Francisco
  •   Prywatne obowiązki
  •   Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada
  •   Emperor of the Earth
  •   Ziemia Ulro
  •   Ogród nauk
  •   Traktat moralny
  •   Hymn o Perle
  •   Świadectwo poezji
  •   Nieobojętna ziemia
  •   Zaczynając od moich ulic
  •   Kroniki
  •   Rok myśliwego
  •   Dalsze okolice
  •   Szukanie ojczyzny
  •   Na brzegu rzeki
  •   Jakiegoż to gościa mieliśmy
  •   Legendy nowoczesności
  •   Abecadło Miłosza
  •   Piesek przydrożny
  •   Inne abecadło
  •   To
  •   Druga przestrzeń
  •   Orfeusz i Eurydyka
  •   Wielkie pokuszenie
  •   Spiżarnia literacka
  •   Wiersze ostatnie

... szkolną i uniwersytecką młodość spędził w Wilnie, tam również debiutował jako poeta, okupację niemiecką przetrwał w Warszawie. Po wojnie pracował w służbie dyplomatycznej PRL - w USA, i we Francji do roku 1951,kiedy to zwrócił się w Paryżu o azyl polityczny. w  roku 1960 wyjechał do Kalifornii, gdzie przez dwadzieścia lat jako profesor języków i literatur słowiańskich wykładał na uniwersytecie w Berkeley. Do roku 1989 publikował głównie w  emigracyjnym wydawnictwie paryskiej "Kultury" i w Polsce poza cenzurą. Od roku 1989 mieszkał w Berkeley i w Krakowie.
  Zmarł 14 sierpnia 2004. W opinii międzynarodowej krytyki jak i współczesnych mu poetów (dość wspomnieć Josifa Brodskiego), twórczość poetycka Miłosza to jedno z najbardziej znaczących zjawisk naszej literackiej współczesności. Obok gęsto zmetaforyzowanych wierszy wizyjno-symbolicznych, w których to, co idylliczne sąsiaduje z tym, co apokaliptyczne, mamy tu zapisane niemal nagą prozą filozoficzne czy religijne epifanie.
  Obok wierszy-piosenek, traktaty teologiczne - jak napisany w okupowanej przez Niemców Warszawie w konwencji "dzięcięcych rymów" cykl Świat. Poema naiwne czy cykl Sześć wykładów wierszem, z tomu Kroniki. Miłosz przekracza formy gatunkowe, obcuje jako poeta i jako tłumacz z całą tradycją poezji - od współczesnych sobie poetów amerykańskich po Biblię (której fragmenty przekłada na nowo na polski). Jako powieściopisarz zdobył rozgłos powieścią Zdobycie władzy (1953), o instalowaniu władzy komunistycznej w  Polsce, ale i on sam i jego czytelnicy cenią sobie
szczególnie quasi-autobiograficzną Dolinę Issy - obfitującą w  filozoficzne podteksty opowieść o dorastaniu i utraconej niewinności. Osobiste wątki powracają silnie w twórczości eseistycznej, zarówno w Zniewolonym umyśle, książce należącej do klasyki literatury traktującej o fenomenie totalitaryzmu, jak i w Rodzinnej Europie, ciągle jednej z najlepszych książek o przygodach "środkowoeuropejskiej" mentalności, czy w stanowiącej rodzaj intelektualnej
i literackiej autobiografii Ziemi Ulro. Te i następne książki, jak choćby Świadectwo poezji, czy Życie na wyspach wprowadzają w samo sedno spraw, które dotyczą dziś życia i literatury.